Η αλωπεκία areata είναι μια αυτοάνοση πάθηση που χαρακτηρίζεται από απρόβλεπτη απώλεια μαλλιών. Πιστεύεται ότι έχει γενετικές ρίζες, συχνά παρατηρείται σε οικογένειες. Αυτή η διαδεδομένη πάθηση επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με την απώλεια μαλλιών να ποικίλλει από μικρές κηλίδες έως πλήρη φαλάκρα.
Τι είναι η Αλωπεκία Areata;
Αυτή η αυτοάνοση πάθηση συχνά οδηγεί σε απρόβλεπτη απώλεια μαλλιών. Εκτιμάται ότι 6,8 εκατομμύρια άτομα στις Η.Π.Α. και 147 εκατομμύρια παγκοσμίως επηρεάζονται. Συνήθως, η απώλεια μαλλιών εμφανίζεται σε μικρές κηλίδες, αλλά μπορεί να κλιμακωθεί σε μεγαλύτερες περιοχές του τριχωτού της κεφαλής. Η πλήρης απώλεια μαλλιών του τριχωτού ονομάζεται αλωπεκία totalis, ενώ η απώλεια σε ολόκληρο το σώμα είναι γνωστή ως αλωπεκία universalis. Μπορεί να προσβάλει οποιονδήποτε, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου ή εθνικότητας, αλλά είναι πιο συχνή πριν από την ηλικία των 30 ετών.
Επιλογές Θεραπείας
Ενώ δεν υπάρχει οριστική θεραπεία για την αλωπεκία areata, διάφορες θεραπείες μπορούν να προωθήσουν ταχύτερη επαναφορά των μαλλιών. Τα κορτικοστεροειδή, ισχυρά αντιφλεγμονώδη φάρμακα, είναι η κύρια θεραπεία, που χορηγούνται ως ενέσεις, αλοιφές ή από του στόματος. Άλλες πιθανές θεραπείες περιλαμβάνουν τη Μινοξιδίλη, την Ανθραλίνη, το SADBE και το DPCP. Ωστόσο, μπορεί να μην αποτρέψουν νέες φαλακρές κηλίδες. Η φωτοχημειοθεραπεία είναι μια άλλη επιλογή για όσους αναζητούν μη επεμβατικές θεραπείες.
Για τους επηρεαζόμενους, η προστασία του δέρματος και των ματιών γίνεται κρίσιμη. Οι συστάσεις περιλαμβάνουν τη χρήση αντηλιακού, τη φορά προστατευτικών γυαλιών και τη χρήση καπέλων ή μαντιλιών. Για τη διατήρηση της υγρασίας της μύτης, οι αλοιφές μπορούν να είναι ωφέλιμες.
Ενώ δεν αποτελεί απειλή για την υγεία ούτε είναι μεταδοτική, η αλωπεκία areata μπορεί να είναι συναισθηματικά δύσκολη. Οι ομάδες υποστήριξης και η συμβουλευτική μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Η έρευνα δείχνει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της αλωπεκίας areata και του vitiligo, μιας άλλης αυτοάνοσης δερματικής πάθησης. Ορισμένες θεραπείες για την αλωπεκία areata, όπως η διφαινυλκυπρόνη (DCP), έχουν περιστασιακά προκαλέσει vitiligo. Υπάρχει επίσης αναδυόμενη έρευνα για την κερκετίνη, μια βιοφλαβονοειδή ένωση, ως πιθανή θεραπεία, αλλά χρειάζονται περισσότερες μελέτες.
Αίτια
Η αλωπεκία areata προκύπτει όταν τα λευκά αιμοσφαίρια στοχεύουν τους θυλάκους των μαλλιών, μειώνοντας την παραγωγή μαλλιών. Ο ακριβής παράγοντας παραμένει άγνωστος. Η γενετική παίζει ρόλο, με όσους έχουν οικογενειακό ιστορικό να είναι πιο ευάλωτοι. Ορισμένες μελέτες τη συνδέουν επίσης με άλλες αυτοάνοσες παθήσεις, όπως η θυρεοειδίτιδα και το vitiligo. Ενώ το άγχος θεωρούνταν κάποτε πιθανό αίτιο, η πρόσφατη έρευνα κλίνει προς τη γενετική.
Φυλετικές και Εθνικές Διαφορές
Ιστορικά, η αλωπεκία areata πιστευόταν ότι επηρεάζει όλες τις φυλές εξίσου. Ωστόσο, νεότερες μελέτες δείχνουν διακυμάνσεις. Για παράδειγμα, οι Αφροαμερικανίδες και Ισπανίδες γυναίκες μπορεί να είναι πιο ευάλωτες από τις λευκές ομολόγους τους. Αντίθετα, τα άτομα ασιατικής καταγωγής μπορεί να έχουν χαμηλότερο κίνδυνο. Χρειάζονται πιο ολοκληρωμένες μελέτες για να κατανοηθούν καλύτερα αυτά τα μοτίβα.
Οικιακές Θεραπείες
Ενώ οι συμβατικές θεραπείες είναι περιορισμένες, ορισμένοι υποστηρίζουν φυσικές θεραπείες όπως χυμός κρεμμυδιού, πράσινο τσάι ή αιθέρια έλαια. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη. Ορισμένοι εξερευνούν επίσης την βελονισμό και την αρωματοθεραπεία, αλλά οι αποδείξεις που υποστηρίζουν αυτές είναι ελάχιστες.
Συμπτώματα
Το κύριο σημάδι είναι η κηλιδωτή απώλεια μαλλιών, συνήθως σε μέγεθος νομίσματος. Ενώ το τριχωτό της κεφαλής είναι η πιο συχνή θέση, οποιαδήποτε περιοχή που αναπτύσσει μαλλιά, συμπεριλαμβανομένων των βλεφαρίδων και του γενειάδα, μπορεί να επηρεαστεί. Ορισμένοι μπορεί να αισθανθούν κνησμό ή καύσο πριν από την απώλεια μαλλιών. Ευτυχώς, σε πολλές περιπτώσεις, τα μαλλιά επαναφέρονται χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, για ορισμένους, η κατάσταση μπορεί να είναι υποτροπιάζουσα ή εκτεταμένη.
Αλλαγές στα νύχια, όπως βαθουλώματα, αποχρωματισμός ή τραχύτητα, μπορούν επίσης να εμφανιστούν.
Διάγνωση
Συνήθως, μια κλινική εξέταση αρκεί για τη διάγνωση. Σε αβέβαιες περιπτώσεις, μπορεί να διεξαχθεί βιοψία δέρματος ή εξέταση αίματος. Δεδομένων των διακριτών συμπτωμάτων, η διάγνωση της αλωπεκίας areata είναι γενικά απλή. Εάν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε εμφανίζει συμπτώματα αλωπεκίας areata, είναι κρίσιμο να συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο για ακριβή διάγνωση και κατάλληλες επιλογές θεραπείας. Η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά στη διαχείριση της κατάστασης.
